سألت : طبعا كل زوجين بينهم اختلافات بصرف النظر عن انها كبيرة او صغيرة ازاى نكون عيشين كلنا فى بيت واحد ونتجنب التاثير ده على الاولاد
صعب جدا ان الكل يبقى عايش فى بيت واحد و الاطفال مايحسوش بالخناقة او الزعل بين الزوجين
انا ارى ان الموضوع دا فيه بعض الايجابيات
بنقول لهم ان اى اتنين مهما كان حبهم لبعض لازم يحصل بينهم زعل و خناق و خلاف ..دى حقيقة لازم توصل لهم
و دا لا يتعارض ابدا مع الحب الى قلوبهم لبعض
ففيه فرق بين الغضب و الكره
و مش معنى انى زعلان و غاضب منك انى بكرهك بس بكره تصرفك الغلط
بس دا بشرط اننا نختلف برقى و احترام لبعض ...دا لو احنا كنا كدة فعلا
الخناق بين الزوجين الى يعلو فيه الصراخ و تبادل الاتهامات و الشتايم و قلة الأدب و الجيران تسمع دا نموج سىء للطفل بيتعلم منك ازاى يختلف بالشجار
و لما يكبر و ييجى يختلف معاك هيعمل معاك انت شخصيا كدة و لن يحترمك ...و هتكون اول من يعانى منه
دا غير كم التوتر و القلق الى بيحصل ليه نتيجة هذه المناظر المتكررة و عدم احساسه ابدا بالامان فى بيته
ولما بيكبر فى المراهقة بيترمى تماما فى حضن الشلة او الصحبة الى بيحس معاها بالامان المفقود فى بيته
و يبدأ الوالدان يشتكوا انه مش عايش معانا و هم السبب اساسا
و تلاقى الولد يستمر فى الانتماء لاصحابه حتى بعد ما يكبر
و البنت ممكن تدور على اى جوازه للهروب من الجحيم الى هى عايشة فيه
وساعات بتوصل الى التأثير السلبى على شخصيته هو نفسه
اما يكون طفل جبان و خواف و منعزل و انطوائى لانه بيكون حاسس فى قرارة نفسه ان الكبار دول كلهم أشرار
و أما انه بيكون شرس و مؤذى و عنيف ..و بيسلك نفس المسلك
و فى احصائية اتعملت فى سجون امريكا ثبت ان اكثر من 90% من المساجين الجنائيين كانوا يعيشون فى مثل هذه البيئة
و ان 95% منهم كانوا يكرهون آباءهم
و تزداد طين بلة لما يكون الخناقة سببه الطفل نفسه و طريقة تربيته ...دا بيحسسه بالذنب و يفضل يعانى من هذا الاحساس طول عمره
و بيخليه مشوش مش عارف مين الصح و مين الغلط
و تسود الدنيا لما ندخلهم هم شخصيا فى المشكلة ..و تعد الأم تشتكى جوزها لأولادها ...و يعد الأب يسب و يلعن فى امهم ادامهم
من حقك ان تغضب ..بس مش من حقك تؤذى شريك حياتك و اولادك بغضبك ..
و هتتحاسب على هذا الأذى شئت أم أبيت
و هتعانى منه مهما كانت نيتك الاصلاح ..فليس بالشجار تحل المشاكل
لو مش قادر تمسك نفسك و الاولاد موجودين اخرج برة البيت (سواء اب او ام ) او ادخل الاودة و اقفل على نفسك الباب ..او ادخل الحمام و خد دش
المهم لا تصرخ امام الاولاد
و لا تهين شريك حياتك ادامهم مهما كانت الاسباب ..لان كدة بتزرع كرهك فى قلب اولادك بايديك
ما تجيش بعد كدة تشتكى من انهم مش بيحبونى ولا حنينين على و بحس فى الغربة وسطهم و انت السبب
ولو حصل منك تجاوز اعتذر لأولادك ....و اعتذر لشريك حياتك أدامهم
علشان يتعلموا إن دا غلط انت ارتكبته
للاسف مثل هذه البيئة غير الآمنة تؤثر بشكل سلبى جدا على نفسيات أطفالنا
و بعدين نعد نشتكى منهم و احنا بنحصد خطايانا معاهم
صعب جدا ان الكل يبقى عايش فى بيت واحد و الاطفال مايحسوش بالخناقة او الزعل بين الزوجين
انا ارى ان الموضوع دا فيه بعض الايجابيات
بنقول لهم ان اى اتنين مهما كان حبهم لبعض لازم يحصل بينهم زعل و خناق و خلاف ..دى حقيقة لازم توصل لهم
و دا لا يتعارض ابدا مع الحب الى قلوبهم لبعض
ففيه فرق بين الغضب و الكره
و مش معنى انى زعلان و غاضب منك انى بكرهك بس بكره تصرفك الغلط
بس دا بشرط اننا نختلف برقى و احترام لبعض ...دا لو احنا كنا كدة فعلا
الخناق بين الزوجين الى يعلو فيه الصراخ و تبادل الاتهامات و الشتايم و قلة الأدب و الجيران تسمع دا نموج سىء للطفل بيتعلم منك ازاى يختلف بالشجار
و لما يكبر و ييجى يختلف معاك هيعمل معاك انت شخصيا كدة و لن يحترمك ...و هتكون اول من يعانى منه
دا غير كم التوتر و القلق الى بيحصل ليه نتيجة هذه المناظر المتكررة و عدم احساسه ابدا بالامان فى بيته
ولما بيكبر فى المراهقة بيترمى تماما فى حضن الشلة او الصحبة الى بيحس معاها بالامان المفقود فى بيته
و يبدأ الوالدان يشتكوا انه مش عايش معانا و هم السبب اساسا
و تلاقى الولد يستمر فى الانتماء لاصحابه حتى بعد ما يكبر
و البنت ممكن تدور على اى جوازه للهروب من الجحيم الى هى عايشة فيه
وساعات بتوصل الى التأثير السلبى على شخصيته هو نفسه
اما يكون طفل جبان و خواف و منعزل و انطوائى لانه بيكون حاسس فى قرارة نفسه ان الكبار دول كلهم أشرار
و أما انه بيكون شرس و مؤذى و عنيف ..و بيسلك نفس المسلك
و فى احصائية اتعملت فى سجون امريكا ثبت ان اكثر من 90% من المساجين الجنائيين كانوا يعيشون فى مثل هذه البيئة
و ان 95% منهم كانوا يكرهون آباءهم
و تزداد طين بلة لما يكون الخناقة سببه الطفل نفسه و طريقة تربيته ...دا بيحسسه بالذنب و يفضل يعانى من هذا الاحساس طول عمره
و بيخليه مشوش مش عارف مين الصح و مين الغلط
و تسود الدنيا لما ندخلهم هم شخصيا فى المشكلة ..و تعد الأم تشتكى جوزها لأولادها ...و يعد الأب يسب و يلعن فى امهم ادامهم
من حقك ان تغضب ..بس مش من حقك تؤذى شريك حياتك و اولادك بغضبك ..
و هتتحاسب على هذا الأذى شئت أم أبيت
و هتعانى منه مهما كانت نيتك الاصلاح ..فليس بالشجار تحل المشاكل
لو مش قادر تمسك نفسك و الاولاد موجودين اخرج برة البيت (سواء اب او ام ) او ادخل الاودة و اقفل على نفسك الباب ..او ادخل الحمام و خد دش
المهم لا تصرخ امام الاولاد
و لا تهين شريك حياتك ادامهم مهما كانت الاسباب ..لان كدة بتزرع كرهك فى قلب اولادك بايديك
ما تجيش بعد كدة تشتكى من انهم مش بيحبونى ولا حنينين على و بحس فى الغربة وسطهم و انت السبب
ولو حصل منك تجاوز اعتذر لأولادك ....و اعتذر لشريك حياتك أدامهم
علشان يتعلموا إن دا غلط انت ارتكبته
للاسف مثل هذه البيئة غير الآمنة تؤثر بشكل سلبى جدا على نفسيات أطفالنا
و بعدين نعد نشتكى منهم و احنا بنحصد خطايانا معاهم
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق