لما ابنك يصرخ أو يصوت لما تاخدى منه حاجة او يبقى عايز حاجة
فى السن الصغير ..و خاصة سن من 2-4 سنين
بيبقى الطفل حاسس انه مركز الكون ..و انه المخلوق المتفرد الى الدنيا دى كلها اتخلقت علشانه
كل حاجة بتاعته ..بابا و ماما و اخواته و جدو و تيته دول كلهم بتوعه
و كل الاشياء الى حواليه برده بتاعته
فى السن دا مابيفهمش فكرة ان دى بتاعت اخوك او دى بتاعت فلان
هو عنده احساس ان الدنيا دى كلها بتاعته
و ان وظيفة الناس الى حواليه هو تنفيذ طلباته و رغباته
الموضوع دا بيتصلح مع الوقت
بس احنا المفروض نعمل ايه ؟
اولا اننا نفهمه و نعرف انها مرحلة و هتعدى
ثانيا : نتعاطف معاه و لا نهمله ..نبوسه و نحضنه و نطبطب عليه و نحاول نهديه علشان نحسسه اننا فاهمين مشاعره ...و علشان نعلمه التعاطف مع مشاعر الاخرين ...مايطلعش قلبه جامد و قاسى بالاهمال لمشاعره
ثالثا : بمنتهى الهدوء و الحنية بدون صراخ و تشنج بتاخدى منه الحاجة و تقوليله دى بتاعت فلان ماينفعش ناخدها
ممكن يهدأ بالتدريج و يرضخ للامر الواقع
و ممكن يستمر فى الصراخ و البكاء على امل ان طلباته تتنفذ
لو اديتيله الحاجة الى هو بيصرخ علشانها علشان تسكتيه و تريحى دماغك
هو خلاص بيتبرمج ان دى الوسيلة لتلبية طلباته ...و الموضوع بيزيد اكتر و اكتر مع الوقت و مش بيتصلح
لو تعاطفتى معاه و حاولتى تهديه و تطبطبى عليه بس فى نفس الوقت طلباتك غير مجابة
....هيتعلم مع الوقت ان الاسلوب دا مش نافع معكم ..و بالتدريج هيهدأ و الطبع دا هيروح كل مايكبر
الموضوع عايز بس شوية صبر و تحمل و تعامل حكيم مع الموقف
احنا عايزين نعلمه ان مشاعرك من حقك تعبر عنها ...لاتصرخى ولا تشتمى و لاتنهرى من بكائه
و نعلمه ازاى يتعاطف مع الام الآخرين و نحس بيهم ..بتعاطفنا معاه
و نعلمه ان دا مش الاسلوب الصح لتلبية طلباته ..و لما يكبر و لغته تتحسن نعلمه يطلب الى هو عايزه بدون صراخ و عنف
و بنعلمه الضبط الذاتى ازاى يتحكم فى رغباته و مشاعره مع الوقت
و بنعلمه كمان احترام الملكية الفردية
احنا مش بنتعامل مع ازرار موبايل او لابتوب
احنا بتعامل مع انسان له افكار و مشاعر و رغبات و طلبات
الموضوع دا بيتصلح فى خلال سنتين ....واخدة بالك
يعنى مش تقولى عملت كدة مرة و مانفعش
استمرارك فى الاسلوب دا محتاج سنتين علشان ينجح
سنتين ..ماشى
س...ن....ت...ي....ن .....2 سنة يعنى (السنة الثانية و الثالثة من عمر الطفل )
يارب نفهم يعنى ايه تربية
فى السن الصغير ..و خاصة سن من 2-4 سنين
بيبقى الطفل حاسس انه مركز الكون ..و انه المخلوق المتفرد الى الدنيا دى كلها اتخلقت علشانه
كل حاجة بتاعته ..بابا و ماما و اخواته و جدو و تيته دول كلهم بتوعه
و كل الاشياء الى حواليه برده بتاعته
فى السن دا مابيفهمش فكرة ان دى بتاعت اخوك او دى بتاعت فلان
هو عنده احساس ان الدنيا دى كلها بتاعته
و ان وظيفة الناس الى حواليه هو تنفيذ طلباته و رغباته
الموضوع دا بيتصلح مع الوقت
بس احنا المفروض نعمل ايه ؟
اولا اننا نفهمه و نعرف انها مرحلة و هتعدى
ثانيا : نتعاطف معاه و لا نهمله ..نبوسه و نحضنه و نطبطب عليه و نحاول نهديه علشان نحسسه اننا فاهمين مشاعره ...و علشان نعلمه التعاطف مع مشاعر الاخرين ...مايطلعش قلبه جامد و قاسى بالاهمال لمشاعره
ثالثا : بمنتهى الهدوء و الحنية بدون صراخ و تشنج بتاخدى منه الحاجة و تقوليله دى بتاعت فلان ماينفعش ناخدها
ممكن يهدأ بالتدريج و يرضخ للامر الواقع
و ممكن يستمر فى الصراخ و البكاء على امل ان طلباته تتنفذ
لو اديتيله الحاجة الى هو بيصرخ علشانها علشان تسكتيه و تريحى دماغك
هو خلاص بيتبرمج ان دى الوسيلة لتلبية طلباته ...و الموضوع بيزيد اكتر و اكتر مع الوقت و مش بيتصلح
لو تعاطفتى معاه و حاولتى تهديه و تطبطبى عليه بس فى نفس الوقت طلباتك غير مجابة
....هيتعلم مع الوقت ان الاسلوب دا مش نافع معكم ..و بالتدريج هيهدأ و الطبع دا هيروح كل مايكبر
الموضوع عايز بس شوية صبر و تحمل و تعامل حكيم مع الموقف
احنا عايزين نعلمه ان مشاعرك من حقك تعبر عنها ...لاتصرخى ولا تشتمى و لاتنهرى من بكائه
و نعلمه ازاى يتعاطف مع الام الآخرين و نحس بيهم ..بتعاطفنا معاه
و نعلمه ان دا مش الاسلوب الصح لتلبية طلباته ..و لما يكبر و لغته تتحسن نعلمه يطلب الى هو عايزه بدون صراخ و عنف
و بنعلمه الضبط الذاتى ازاى يتحكم فى رغباته و مشاعره مع الوقت
و بنعلمه كمان احترام الملكية الفردية
احنا مش بنتعامل مع ازرار موبايل او لابتوب
احنا بتعامل مع انسان له افكار و مشاعر و رغبات و طلبات
الموضوع دا بيتصلح فى خلال سنتين ....واخدة بالك
يعنى مش تقولى عملت كدة مرة و مانفعش
استمرارك فى الاسلوب دا محتاج سنتين علشان ينجح
سنتين ..ماشى
س...ن....ت...ي....ن .....2 سنة يعنى (السنة الثانية و الثالثة من عمر الطفل )
يارب نفهم يعنى ايه تربية
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق