هل فكرت يوم ...ليه بودى ولادى المدرسة ؟
لما كنا صغيرين كنا بنصحى بدرى كل يوم و نروح المدرسة ...
و نقضى اغلب وقتنا فيها ...
و نرجع نعمل واجبات المدرسة و نلعب شوية علشان ننام و نصحى تانى نروح المدرسة
من 6-8ساعات يوميا على مدار 9-10 شهور لمدة 12 سنة على الأقل
و أول ما أولادنا وصلوا للسن القانونى ...دخلناهم المدرسة ليدوروا فى نفس الساقية
حد فينا فكر احنا ليه كنا بنروح المدرسة ؟
علشان نتعلم
طب بزمتك ياشيخ
فاكر حاجة من الى اتعلمتها على مدار 12 سنة دول ؟
و الا فادتك بحاجة النظريات الرياضية و الفيزيائية و علم الاحياء و الكيمياء
و المعلقات و تاريخ الادب العربى وجغرافيا امريكا الجنوبية و علوم النحو و الصرف و البلاغة و ...و..و.....
فادتك حاجة فى حياتك بعد كدة ؟
يعنى استفدت منها حاجة فى تكوين اسرتك او فى تربية اولادك ..او فى عملك ..او فى بناء علاقاتك او فى بناء مستقبلك ؟
طب اما هى مافادتكش حاجة فى حياتك
عايزة أفهم ليه عاملها أزمة و مأزم الولد ..و مخليه كاره حياته و كاره التعليم ...وكارهك انت شخصيا ؟؟؟
علشان لازم ياخد شهادة كويسة و يطلع يشتغل شغل محترم
على فكرة أغلب مشاهير العالم من العلماء و الأدباء و النبهاء مخادوش شهادات كويسة
مش معنى كدة ان المدارس مالهاش لازمة ...
انا بس بقولك انها مالهاش أى علاقة بمستقبل ابنك ..لو انت فعلا حريص على مستقبله
طب يعنى هنطلعهم من المدارس ؟
لأ طبعا ..لازم يروحوا
طب ليه لازم يروحوا المدرسة ؟
انا شخصيا بودى ولادى المدرسة مش علشان يحشو دماغهم معلومات
اسلوبك مع اولادك انهم لازم يحفظوا و يصموا الكتاب او المذكرة دا اسلوب انتهى من الدنيا كلها
فى عصر ممكن أحصل على أى معلومة فى الدنيا من لمسة على الموبايل
فى البلاد المحترمة اسلوب الحشو دا انتهى خلاص ..ودلوقت التركيز على ازاى استخدم المعلومة فى التفكير و الابتكار (ودا طبعا مش موجود فى مدارسنا )
معدش بيهمنى أوى الدرجات بقدر ما يبذلونه من جهد لتحصيلها
محدش بيفضل فاكر المعلومات الى هو أخدها فى المدرسة
بس ممكن يفتكر كويس ازاى كان شاطر ..و ازاى اجتهد علشان يحقق هدفه الى هو حاطه لنفسه ...
بقى تركيزى على ازاى اخلى لابنى هدف ..و احفزه و اشجعه انه يوصل ليه ..حتى لو مش هدف مدرسى
أهم حاجة فى المدرسة تنمية القدرة على تنمية العلاقات
هو هيفتكر ازاى المدرس الفلانى كان بيعامله كويس و كان بيحبه
و ازاى المدرس العلانى كان مضطهده و بيعامله وحش
و ازاى قدر يتعامل مع دا و دا
و ازاى زميله كان بيحبه
و ازاى زميله التانى مكانش بيطيقه
و ازاى يتعامل مع دا و دا
و ازاى كان مثلا قائد مؤثر فى المجموعة ..مش بفرض الرأى و قوة العضلات بل بالانتخاب الطبيعى وان تكون اخلاقى و سلوكى و شخصيتى تؤهلنى لذلك
و ازاى كنت بحط هدف و اوصل ليه باجتهادى و تعبى
و ازاى لما كان بيبقى فيه معوقات فى حياتى أتخطاها علشان أوصل لهدفى
و ازاى اسيطر على مشاعر الاحباط و اليأس الى ممكن تحصل لى فى طريقى
و ازاى أحل المشاكل الى بتواجهنى و افكر فيها و ابادر بالحل بدل ما اقعد اعيط عليها
و ازاى آخد قرارات مهمة فى حياتى هتحدد مستقبلى
( ثانوى و الا فنى ) ..(ادبى و الا علمى ) (علوم و الا رياضة )
ازاى أكتشف نفسى و موهبتى من خلال انشطة المدرسة و اعرف الحاجة الى انا متميز فيها من خلال كلام المدرسين ...فممكن طفل عبقرى رياضيات و فاشل جدا اجتماعيات و ممكن العكس و دا هيحدد الى حد كبير توجهه المستقبلى
أنا بوديهم لان المدرسة هى نموذج مصغر للحياة الى هيعيشوها مستقبلا ...بيدربوا فيها على الخروج للحياة بعد كدة
انا بوديهم علشان اقدر أقيم نجاحى كمربى ..عندما استمع الى رأى مدرسيهم بالمقارنة بأقرانهم و من هم فى مثل سنهم
ناس كتير بيودوا ولادهم علشان يجيبوا درجات و ياخدوا شهادات يتفشخروا بيها ويقولوا ابنى دخل كلية كذا
بعدين تترمى فى سلة القمامة ..و يعد مع أقرانه على الرصيف
لأنه لم يتعلم كيف يخوض الحياة...
و كيف ينجح فى حاجة واحدة مش لازم كل حاجة
ماتركزوش على حشو المعلومات ...بقدر ما تركزوا على غرس الطموحات و الاهداف
ما تركزوش على الدرجات ..بقدر ما تركزوا على اسلوبه فى مذاكرته وتنظيم وقته و وقدرته على مقاومة الملل و بذل الجهد
لان دا هيعلمه ازاى يشتغل فى اى شغلانة و ينجح فيها حتى لو مش بيحبها
ما تركزوش على الشهادات ..بقدر ما تركزوا غرس قيمة النجاح فى نفوس أولادكم
ماتركزوش على التفوق الدراسى بقدر ما تركزوا على التميز فى جانب معين
علشان كدة ودوا ولادكم المدرسة
اسلوبك مع اولادك انهم لازم يحفظوا و يصموا الكتاب او المذكرة دا اسلوب انتهى من الدنيا كلها
فى عصر ممكن أحصل على أى معلومة فى الدنيا من لمسة على الموبايل
فى البلاد المحترمة اسلوب الحشو دا انتهى خلاص ..ودلوقت التركيز على ازاى استخدم المعلومة فى التفكير و الابتكار (ودا طبعا مش موجود فى مدارسنا )
معدش بيهمنى أوى الدرجات بقدر ما يبذلونه من جهد لتحصيلها
محدش بيفضل فاكر المعلومات الى هو أخدها فى المدرسة
بس ممكن يفتكر كويس ازاى كان شاطر ..و ازاى اجتهد علشان يحقق هدفه الى هو حاطه لنفسه ...
بقى تركيزى على ازاى اخلى لابنى هدف ..و احفزه و اشجعه انه يوصل ليه ..حتى لو مش هدف مدرسى
أهم حاجة فى المدرسة تنمية القدرة على تنمية العلاقات
هو هيفتكر ازاى المدرس الفلانى كان بيعامله كويس و كان بيحبه
و ازاى المدرس العلانى كان مضطهده و بيعامله وحش
و ازاى قدر يتعامل مع دا و دا
و ازاى زميله كان بيحبه
و ازاى زميله التانى مكانش بيطيقه
و ازاى يتعامل مع دا و دا
و ازاى كان مثلا قائد مؤثر فى المجموعة ..مش بفرض الرأى و قوة العضلات بل بالانتخاب الطبيعى وان تكون اخلاقى و سلوكى و شخصيتى تؤهلنى لذلك
و ازاى كنت بحط هدف و اوصل ليه باجتهادى و تعبى
و ازاى لما كان بيبقى فيه معوقات فى حياتى أتخطاها علشان أوصل لهدفى
و ازاى اسيطر على مشاعر الاحباط و اليأس الى ممكن تحصل لى فى طريقى
و ازاى أحل المشاكل الى بتواجهنى و افكر فيها و ابادر بالحل بدل ما اقعد اعيط عليها
و ازاى آخد قرارات مهمة فى حياتى هتحدد مستقبلى
( ثانوى و الا فنى ) ..(ادبى و الا علمى ) (علوم و الا رياضة )
ازاى أكتشف نفسى و موهبتى من خلال انشطة المدرسة و اعرف الحاجة الى انا متميز فيها من خلال كلام المدرسين ...فممكن طفل عبقرى رياضيات و فاشل جدا اجتماعيات و ممكن العكس و دا هيحدد الى حد كبير توجهه المستقبلى
أنا بوديهم لان المدرسة هى نموذج مصغر للحياة الى هيعيشوها مستقبلا ...بيدربوا فيها على الخروج للحياة بعد كدة
انا بوديهم علشان اقدر أقيم نجاحى كمربى ..عندما استمع الى رأى مدرسيهم بالمقارنة بأقرانهم و من هم فى مثل سنهم
ناس كتير بيودوا ولادهم علشان يجيبوا درجات و ياخدوا شهادات يتفشخروا بيها ويقولوا ابنى دخل كلية كذا
بعدين تترمى فى سلة القمامة ..و يعد مع أقرانه على الرصيف
لأنه لم يتعلم كيف يخوض الحياة...
و كيف ينجح فى حاجة واحدة مش لازم كل حاجة
ماتركزوش على حشو المعلومات ...بقدر ما تركزوا على غرس الطموحات و الاهداف
ما تركزوش على الدرجات ..بقدر ما تركزوا على اسلوبه فى مذاكرته وتنظيم وقته و وقدرته على مقاومة الملل و بذل الجهد
لان دا هيعلمه ازاى يشتغل فى اى شغلانة و ينجح فيها حتى لو مش بيحبها
ما تركزوش على الشهادات ..بقدر ما تركزوا غرس قيمة النجاح فى نفوس أولادكم
ماتركزوش على التفوق الدراسى بقدر ما تركزوا على التميز فى جانب معين
علشان كدة ودوا ولادكم المدرسة
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق