انا طبيب
الصبح فى العمليات
و بالليل بقابل فى العيادة فى اليوم مش أقل من عشر عيانين
بعد مع كل واحد فيهم نص ساعة على الاقل
بسمع شكاوى و آلام و ساعات مشاكلهم الشخصية و بعد اشرح فى مرضهم و اشرح العلاج
و بقابل اشكال و الوان من البشر
الغلس
و قليل الادب
و الرغاى
و الشكاك
و العدوانى
و المتكبر
و الحزين
والمفروض انى اتحمل كل دول على اعصابى و احاول اكون ذوق معاهم لانهم فى النهاية مرضى
برجع البيت مش قادر اسمع ولا اتكلم
عايز اكل لقمة علشان اناااااام و اصحى اكمل
و تمر السنين
و تكتر المشاكل مع مراتى
ويكبر الاولاد الى انا معرفش عنهم حاجة
و أفاجأ بمراتى بتطلب الطلاق
و اولادى واقفين فى صفها
و بيقولوا احنا عايزين زوج و أب
- عارف حضرتك لو كنت استقبلت فى عيادتك تسعة بس
و رجعت بيتك اعتبرت ان مراتك وولادك العيان العاشر كانت حياتك هتفرق كتيير
ليه دايما الزوجة و الاولاد هم الى يستحملوا
والعيانين مايستحملوش
علشان دول بيدفعوا فلوس و دول لأ؟
ليه دايما حاسس انك بتعمل كدة علشان خاطرهم
لو دا فعلا كان علشان خاطرهم
كانوا استحملوا غيابك
و كانوا هيبقوا فرحانين بالفلوس الى انت قاعد تحطها فى حجرهم
و هتبقى بالنسبة ليهم كنز مش ممكن يفوتوه ..ماكينة ATM
لكن هم مش عايزين الى انت بتعمله دا
هم عايزين أب و مراتك عايزة زوج
لو هم ماديين كانوا هيبقوا مبسوطين
بس هم عايزين حاجة تانية خالص
انت خدعت نفسك بان دا هم الى عايزينه لكن فى الحقيقة انت بتدور على النجاح الشخصى و المجد الذاتى و بتدور على نفسك
لو انت مهتم بيهم كنت عرفت هم عايزين ايه و محتاجين ايه و حاولت تنظم حياتك علشان تديهم الى هم محتاجينه
لكن انت ركزت على احتياجاتك انت للنجاح و الغنى و الشهرة
و خدعت نفسك ان دا هو الى هم محتاجينه و انك بتعمل كل دا علشان خاطرهم هم
للاسف أغلب الرجال كدة
فى مجتمع الناس فيها بتصارع بعض على لقمة العيش و على النجاح
دخلت حلبة الصراع و فاكر ان فيه جماهير وراك بتشجعك
لكن لقيتهم رافضين اصلا دخولك الحلبة و محتاجين لاشياء اخرى
اخى الفاضل :
للاسف انت مش لوحدك
فيه كتيير غيرك كدة
و فيه كتيييير الوضع عندهم بيستمر
بس بيحس فى اخر حياته انه مجرد بنك لاسرته
لما بيضعف و يشيخ و نجمه يأفل و شغله يقل و قدراته بتقل مع السن
ييجى بأة يدور على حبهم و رحمتهم و عطفهم و حد يشيل ضعفه منهم يلاقي منهم التجاهل و الاهمال
و يشعر بالوحدة و الضعف
ويحس انهم عيال مايتمرش فيهم و انهم عاقين و ناكرين للجميل
لكن للاسف هو السبب ...
هو الى ماحاولش يبنى معاهم علاقة انسانية من الحب و العطف و الرحمة و الاستماع و الاحتواء
هو ماحاولش يكون أب علشان يستنى منهم يكونوا ابناء
لو كنت بنيت هذه المشاعر بينكم كنت هتلاقيها لما تكبر
عقوق الوالدين غالبا بيبقى بسبب عقوق الاباء فى صغرهم للاسف الشديد
و دا مش مبرر و لكنه سبب قوى
لو عايز اسرتك
اعتذر لهم عن اى تقصير بدر منك
قل لهم انا كنت فاهم غلط
و اسألهم هم محتاجين ايه بالظبط ؟
اسمعهم باهتمام
اسمعهم زى ما بتسمع مريض عندك علشان تقدر تشخص و تكتب العلاج
لكن انت مش هتكتب علاج بس
دا انت محتاج تعمل عمليات جراحية لترميم للعلاقة دى و اصلاح مافسد منها
محتاج مجهود كبير
و لو وصل الامر انك تاخد اجازة تفرغ لو فعلا مهتم باسرتك
خدهم و اخرج لمكان جديد بعيد عن شغلك
حسسهم انك ممكن تضحى بشغلك شهر علشان خاطرهم
شهر واحد فى 20 سنة مش هيضرك اكيد
و حتى لو فيه اضرار لا اعتقد انه هيبقى بضرر فقدان اسرتك
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق